بگردانيد و نافرمانى كنيد و خارج نشويد * ( « كَما تَوَلَّيْتُمْ مِنْ قَبْلُ » ) * همانطورى كه بار قبلى رو گردانديد ، و در سفر حديبيه خارج نشديد ، آن وقت * ( « يُعَذِّبْكُمْ عَذاباً أَلِيماً » ) * خدا در دنيا - به طورى كه از ظاهر مقام استفاده مىشود - و يا هم در دنيا و هم در آخرت شما را به عذابى اليم و دردناك معذب مىكند . * ( « لَيْسَ عَلَى الأَعْمى حَرَجٌ وَلا عَلَى الأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ » ) * در اين آيه حكم جهاد را از معلولين كه جهاد برايشان طاقتفرساست به لسان رفع لازمه اش برمىدارد ، يعنى نمىفرمايد اينها حكم جهاد ندارند ، بلكه مىفرمايد لازمه آن را كه حرج است ندارند . آن گاه در اينجا نيز مانند آيه قبلى كلام را با وعده و وعيد خاتمه مىدهد . در وعده اش مىفرمايد : و هر كس خدا و رسول او را اطاعت كند خدا در بهشتى داخلش مىسازد كه نهرها از دامنه آن جارى است . و در وعيدش مىفرمايد و هر كس روى بگرداند خدا به عذابى دردناك معذبش مىكند .